Wieloznaczna, zachęcająca do kilkukrotnego prześledzenia opowieść, w której główną rolę odgrywa sen. Narysowany charakterystyczną kreską i rozegrany w trzech przestrzeniach – abstrakcyjnej, sennej i realistycznej – film Marty Pajek zwodzi widza i nieustannie prowokuje do szukania odpowiedzi na pytanie o wzajemne związki przedstawionych światów. Narzucający skojarzenia z pępowiną tytuł filmu może sugerować, że to sen jest naszym jedynym łącznikiem z niedostępną naszym oczom rzeczywistością.