W strugach deszczu trwa właśnie wizja lokalna, podczas której rekonstruowane są mrożące krew w żyłach okoliczności zbrodni. Arek nie oszczędza drastycznych szczegółów, Damian twierdzi, że „tylko” patrzył. Bestialstwo chłopców pozostanie niepojętą tajemnicą – szczególnie dla rodziców ich ofiary, którzy zdecydują się na bezpośrednią konfrontację z jednym z morderców. Von Horn przygląda się wszystkim uczestnikom dramatu z bardzo bliskiej odległości – włącznie z pomagającym w śledztwie psychologiem, który nie ukrywa emocjonalnego zaangażowania w sprawę. Film operując skromnymi środkami odtwarza niezwykle zagęszczoną psychologicznie sytuację, w której wszyscy boha­terowie pozostają bezradni i osamotnieni w swoim spotkaniu ze złem. Podobne uczucie towarzyszy również nam, widzom.