Minęło 43 lata, odkąd Krzysztof Kieślowski nakręcił dokument Urząd pokazujący pracę Urzędu Stanu Cywilnego. Tomasz Wolski próbuje przyjrzeć się podobnej instytucji stosując zupełnie inną perspektywę. Nie interesuje go działanie bezdusznej biuro­kratycznej machiny, która u Kieślowskiego była dyskretną metaforą totalitarnego sytemu. Młody dokumentalista stara się dostrzec w formalnościach i rytuałach przede wszystkim wymiar ludzki. Przez biura urzędu w krakowskiej dzielnicy Nowa Huta przewijają się coraz to nowi petenci. Są w różnym wieku i rejestrują najważniejsze momenty swego życia: śluby, narodziny dzieci, rozwody, zgony najbliższych. Wolski filmuje ten nieustający korowód życia i śmierci z ciepłem i humorem, a także z filozoficzną zadumą nad kolejami ludzkiego losu.